در رم، یک ولگرد جسد دختر نوجوانی را پیدا می‌کند که گلویش به شکلی حرفه‌ای بریده شده است. بازرس پلیس، اولمی، از روش‌های خشن و وحشیانه خود برای دنبال کردن سرنخی استفاده می‌کند که او را به سمت مقامات عالی‌رتبه دولتی سوق می‌دهد. وقتی روش‌های او باعث مرگ یک رهگذر بی‌گناه می‌شود، مقامات فاسد بهانه‌ای پیدا می‌کنند تا اولمی را به شهری ساحلی منتقل کنند؛ جایی که سرعت زندگی کند است و او زمانی برای یک رابطه عاشقانه پیدا می‌کند. به زودی اولمی متوجه می‌شود که ماهیگیری تنها شغل محلی نیست و دوباره اسلحه و تاکتیک‌های بی‌رحمانه بازجویی‌اش را به کار می‌گیرد.

این بار «دوستان» فقط چهار نفر هستند: نچی، مئاندری، ماستی و ساسارولی. با وجود اینکه پیرتر شده‌اند، هنوز عاشق این هستند که وقت خود را صرف سازماندهی شوخی‌های مقاومت‌ناپذیر برای همه و در هر موقعیتی کنند. ماستی در یک کلینیک سالمندان بستری می‌شود و طبیعتاً آنجا بلافاصله به صحنه اصلی شوخی‌های آن‌ها تبدیل می‌شود.